ساعت ٢:٠٩ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱/۱٦ 

خوشحالم که خوشحال شدی، و دقیقاً می دونی احساس من چی هست!
راستش یا من کامنت گذاشتن یادم رفته، یا بازم اجازه کامنت نمیدی ؟؟؟

اگه یه جای دیگه رو، یه پیشنهاد ببینم شاید بالاش بنویسم

       از آنروزی که نیت کردم، دیگر هرگز نبارم،
             بجای گونه هایم، دستهایم خشک شده است.

 

کاش سر بزنی، کاش بگی چجوری بهت کامنت بدم. خوب باشی.


کلمات کلیدی:
 
 
ساعت ٢:۱٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٦/۱٢ 

 

دور گردون گر، بگـردد یا نگـردد فرق چیست؟

گر نگردم من به دور یار زیبایم همه ایام سال

 


کلمات کلیدی:
 
صبحی
ساعت ۱:۳٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۱٠/٢٥ 

صورتم رو شستم و سرم رو بالا گرفتم
منِ توی آینه، با یه لبخند نیمچه شرور بهم گفت: آرزو کن.

فهمیدم یه موژه روی صورتمه؛
به زور هم لبخند روی صورتم نیومد.
با انگشت اشاره دست چپ، چشم چپم رو نشون دادم.
لبخندش به یه سکوت و یه غم عمیق توی چشماش رنگ باخت.

فهمیدم باز هم اشتباه کردم،
           از جلوی آینه رفتم کنار.


کلمات کلیدی:
 
خیال من
ساعت ۱:٠٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۱٢/۱٧ 

زیر درخت بید جان،
                نگاهمو پس می­گیرم
تو آسمون ،
                میون ابرای سپید
                میون بادای بلند،
                خیالمو پس می­گیرم.
توی نگاه مادرم
                نگاه من اشک میشه
                خیره میشه
                صبح خیال.
 
        
            ***
میون جاده خیال، قصر امید
                روی یه تپه بلد، سبز و قشنگ
                دیوارای بلند سنگ،
                                روی سر مردن شهر
                پر از خدم، پر از حشم
                خیل بیا، خیل برو
                                                چقدر بلند ، چقدر قشنگ
                اما نبود خیال من، آرزوی محال من.
                      ***
تو جاده سبز خیال، پشت امید
                وقتی به روی سبزه ها باد دمید
                وقتی بلندی درختای زمین به قامت خدا رسید
                پشت یه شیب، میون گلبرگای یاس
                قبل یه رود که می­خونه، یه رودخونه
                از عشق پاک ماهیا
                ستاره ها، که خیره خیره منتظر،
                                تا خود صبح، برای یک دم یه نگاه
                بعد گلای وحشی دشتی خوش
                یه کلبه چوبی کوچیک میبینی، جنس درخت.
یه حفره کوچیک داره
رو بدن سقف کجش
راه ورود دست مهر
                وقت طلوع، صورتمو ناز می کنه.
شیارای بین چوبای دیوارش
                راه بوی خوش گلاس، وقت بهار
                راه نسیم خنک وقت غروب،
گلای باغچه خدا، از لابه­لای پره های چوبی دیواره ها مدام نگاهم میکنن.
ذهن کجم واژه  رو از لب می­گیره ، خیال تو ...
به وقت خواب میرم تو آغوش زمین، رو تن برگ
دست به دست شاخه ها
سر به سینه ی زمین
                زیر بلند آسمون
                      ***
از لابه لای شیارای چوبی دیواره ها
                سوز چه تیزه باد سرد
از لابه لای ترکای سقف چوب
                شر شر بارون و تگرگ
دست چو سنگ باد سرد
                  سقف کجم رو می­کنه
                دیوارای کلبمو در هم می­شکنه.
                      ؛
زیر یه پارچه­ی سیاه
                  بدون ماه
توی یه جنگل کبود
                 پر از گناه، تار و تباه ...
                      ***
دوباره از خواب می پرم،
                خیره و خیره می­مونم، نفس نفس ...
                یه قطره اشک، پشت چشای بسته­ی خسته،
                                زندونی، تا نچکه.
                نمی­دونم ، آرزوی محال من آب می­شه،
                                یه قطره اشک ؟
                یا جا می­شه توی چشام؟
                                   جان دلـــم،      نگاه تو،
                                صورت پر خنده تو...

 


کلمات کلیدی: